Królewska
gra w Krakowie w
sposób zorganizowany zaistniała w 1893 roku, kiedy to powstał
najstarszy
istniejący obecnie w Polsce klub szachowy: Krakowski Klub
Szachistów,
istniejący zresztą do dziś. Przed wojną, kiedy polskie szachy odnosiły
największe sukcesy (złoty medal na Olimpiadzie Szachowej w 1930 roku –
coś
jakby drużynowe mistrzostwo świata), nie rozgrywano zawodów
ligowych, a jedynie
mecze między Klubami, lub reprezentacjami miast. Po wojnie KKSz
przeżywa
olbrzymie kłopoty organizacyjne i w 1949 zarząd tego klubu decyduje się
na
pomoc Klubu Sportowego Cracovia, wówczas występująca pod nazwą
„Ogniwo-Cracovia". Od tej pory najlepsi krakowscy szachiści występowali
jako sekcja szachowa Cracovii z siedzibą przy ul. Smoleńsk. Warto
przypomnieć
niektóre nazwiska Tych, którzy dali początek
szachów w Cracovii: Bogdan Śliwa,
Alfred Tarnowski, Edward Arłamowski, Tadeusz Ciejka. Nazwiska te są
znane
każdemu sympatykowi gry szachowej w Polsce.
Kilka
kolejnych lat przyniosło największe sukcesy sekcji w historii:
drużynowe
Mistrzostwo Polski w 1954 roku, drużynowe Wicemistrzostwo Polski w
1949, oraz
III miejsce na mecie rozgrywek ligowych w 1951 roku. Również
indywidualnie lata
te pokazały dominację naszych szachistów – Bogdan Śliwa
czterokrotnie zdobył w
barwach Cracovii tytuł Indywidualnego Mistrza Polski (1951,52,53,54),
wicemistrzem w 1949 roku został Alfred Tarnowski, a brązowy medal
indywidualnych Mistrzostw Polski trzykrotnie (w 1949, 51 i 54 roku)
zdobył
Edward Arłamowski.
Na
przełomie
lat czterdziestych i pięćdziesiątych w drużynowych rozgrywkach
międzynarodowych
reprezentowali Polskę Bogdan Śliwa 14 razy, Alfred Tarnowski 2 razy,
Edward Arłamowski
1 raz, Tadeusz Ciejka 1 raz. Niestety, od tamtych dni nie doczekaliśmy
się do
tej pory reprezentanta Polski wśród szachistów naszego
Klubu. Może kiedyś...
W 1955
roku natąpiła
reorganizacja Związku „Ogniwo” w ramach którego działała
wówczas Cracovia –
spowodowało to przeniesienie czołowych zawodników drużyny
szachowej Cracovii do
klubu szachowego zorganizowanego przy Pałacu Kultury „Pod Baranami”,
gdzie
reaktywowano w niedługim czasie KKSz. Sekcja Cracovii istniała dalej,
jednak
poziom sportowy uległ obniżeniu, szachiści Pasów wypadli z
rozgrywek
centralnych, grając przez wiele lat na poziomie klasy okręgowej.
Większą uwagę
poświęcono szkoleniu młodzieży, czego efektem było wychowanie kilku
liczących
się w rozgrywkach szachowych w Polsce juniorów, jak Piotr Ładoś,
Tomasz
Anyszek. Czołowymi zawodnikami Cracovii w okresie 1955 – 86 byli poza
wymienionymi
prof. Andrzej Szyszko – Bohusz (do dziś czynny zawodnik, obecnie w
barwach
KKSz, w bieżącym roku bronił barw tego klubu w II lidze), dr Janusz
Kukulski
(tak, tak, ten sam, fanatyk Cracovii, wielki działacz sekcji piłki
ręcznej,
statystyk piłkarski, autor znakomitej książki na 80-cio lecie KS
Cracovia). W
drugiej połowie lat osiemdziesiątych dzięki pracy trenera Józefa
Bujaka (dziś
kierownika sekcji) udało się zbudować silną drużynę juniorów,
nie mającą sobie
równych w regionie krakowskim, wygrywając zdecydowanie rozgrywki
drużynowe
juniorów, a także w większości kategorii wiekowych indywidualne
mistrzostwa
okręgu krakowskiego. Warto przypomnieć nazwiska Pawła Gruszeckiego,
Jana
Księżyka i Krzysztofa Janika – dziś już niestety nie grają w szachy,
ale to oni
po latach posuchy zdobyli laury – co prawda na poziomie regionalnym.
Na
początku
lat dziewięćdziesiątych nastąpił prawdziwy renesans sekcji - Dzięki
działaniom
mec. Marcina Dunin-Majewskiego udało się zebrać naprawdę silną drużynę
seniorów,
która jak burza przeszła kolejno trzecią ligę, drugą ligę, by w
dwa lata w
końcu w 1996 roku awansować do grona najlepszych 12 drużyn w Polsce,
czyli do
pierwszej ligi!! Ówczesny skład prezentował się następująco:
arcymmistrz
Aleksander Wołżyn, Artur Jakubiec (obecnie jest arcymistrzem,
reprezentuje
barwy PTSz Płock), Przemysław Koc, Mirosław Jaworski, Klaudiusz Miętus,
Grzegorz Słabek, Marcin Dunin Majewski, Katarzyna Jurkiewicz, Czesława
Pilarska
(mistrzyni Polski z 1989 roku). Z tego składu do dziś białoczerwone
barwy
reprezentuje Klaudiusz Miętus.
Niestety,
rywalizacja w I lidze okazała się ponad siły organizacyjne sekcji –
drużyna nie
pojechała na rozgrywki ekstraklasy i została relegowana aż do IV ligi.
Kilka
lat drużyna szachowa Cracovii nie uczestniczyła w rozgrywkach, barwy
Pasów
reprezentowano tylko w rozgrywkach indywidualnych, między innymi w 1999
roku Misrzynią Polski do lat 20 została Katarzyna Jurkiewicz,
międzynarodowy turniej szachowy Cracovia'99 wygrał Artur Jakubiec, a
Klaudiusz Miętus wygrał memoriał Józefa Dominika w Dobczycach również w
1999 roku.
W
2002 roku
postanowionio reaktywować drużynę seniorów, zgłaszając ją do
rozgrywek IV ligi
(najniższy aktualnie poziom rozgrywek – jest to de facto piąta liga).
Mimo
kadłubowego składu (brak obasdy kobiecej szachownicy) udało się już po
roku
awansować do III ligi (drużynowe mistrzostwa województwa). Dwa
kolejne lata to
krzepnięcie orgaznizacyjne sekcji i walka w III lidze. Po piątym
miejscu w 2003
roku, w 2004 bardzo dobre, drugie miejsce za... protoplastą
szachów w
Cracovii, Krakowskim Klubem Szachistów, który awansował
do „centralnej” II
ligi. W ostatnich rozgrywkach trzecioligowych za rok 2005 szachiści
Cracovii zajęli trzecie miejsce za KKSz Kraków i Koroną
Kraków, a więc kolejny szturm na drugą ligę nie powiódł
się. Rok 2006 przyniósł naszej sekcji pełny sukces - awans do II ligi
stał się faktem!
Autorami
sukcesu w III-cio ligowych rozgrywkach byli:
Joanna Barczyk,
Łukasz Gawroński, Tomasz Mika, Aleksander Dumański,
Klaudiusz Miętus, Jarosław Madej, Paweł
Błaszczak, Józef Bujak (jednocześnie trener jubiorów i kierownik
sekcji), Krzysztof Sabor, Adam Kołapnowicz, Krzysztof Janik, Marek
Sutor.
Mamy
nadzieję, że kolejne lata
przyniosą następne sukcesy pasiastym szachistom.
Trzeba tu
dodać, że sekcja szachowa jest sekcją całkowicie samofinansującą się.